- لح - در مقام سلطنت خواهد بود بعد از أمير المؤمنين علي ( ع ) انتهى وبالجملة هر چند صدق شرطية مستلزم صدق مقدم نيست اما احتمال دادن وجود وغيبت آن حضرت وتقديم اين احتمال بر احتمال عدم ناظر در ترجيح اوست وكسى كه يك مرتبه آنچنان حكم جزم به وفات مهدى ( ع ) نموده باشد به اين أسلوب سوق كلام نمىنمايد كما لا يخفى على العارف بأساليب الكلام وبر تقدير تسليم مىگوئيم انكار وجود محمد بن الحسن العسكري عليه السلام منافى تشيع شيخ نيست چه بعضي از طوايف شيعه حتى جمعى از امامية قائل به دوازده امام كه يكى از ايشان محمد بن الحسن العسكري است نيستند چه مناط تشيع بر اعتقاد آنست كه بعد از پيغمبر ( ص ) خليفه به حق بلا فصل أمير المؤمنين علي بن أبي طالب ( ع ) است چنانچه در صدر كتاب مذكور شده وآنچه در اين مقام از روايت صاحب أحباب وعبارت رساله شيخ تحرير يافت نص صريح است در اين باب وما در مواضع اين كتاب ذكر مطلق امامية را منظور داشته أيم ومقصود به ذكر اماميه اثنى عشريه نگذاشته أيم " ويكشف عن هذا الاجمال ما ذكره المحدث النوري ( ره ) في الباب الرابع من كتابه المسمى بالنجم الثاقب بهذه العبارة " وطايفه ديگر از أهل سنتند كه قائلند به تولد آن جناب بلكه رسيدنش به مقامات عاليه ولكن گويند وفات كرده مانند أحمد بن محمد سمنانى معروف به علاء الدولة سمنانى چنانچه در تاريخ خميس وغيره از أو نقل كردند كه أو گفت در مقام ذكر ابدال وأقطاب كه رسيد به مرتبه قطبيت محمد بن الحسن العسكري وأو چون پنهان شد داخل شد در دائره ابدال ، وترقى كرد به تدريج از طبقه به طبقه تا اينكه گرديد سيد أفذاذ ، وقطب در آن وقت علي بن حسين بغدادي بود ، پس چون وفات كرد ومدفون شد در شونيزيه نماز گذارد بر أو محمد بن الحسن العسكري ودر جاى أو نشست وباقي ماند در رتبه قطبيت نوزده سال آنگاه خداى تعالى أو را از اين جهان با روح وريحان برد وقائم مقام أو شد عثمان بن يعقوب جوينى خراساني ونماز كرد بر أو وجميع اصحابش ودفن كردند